Jak obliczacie emisję CO2 na podstawie rachunku za energię?
Rachunek za energię sam w sobie nie zawiera wartości emisji CO2. To, co na nim widnieje, to zużycie: kilowatogodziny elektryczności, metry sześcienne gazu, czasami gigadżule ciepła. Aby przeliczyć to zużycie na wartość emisji, mnożycie je przez współczynnik emisji: ustalona liczba wskazująca, ile CO2 uwalnia się na jednostkę energii. Współczynnik ten nie figuruje na rachunku, lecz pochodzi ze źródła oficjalnego, które jest prowadzone niezależnie.
Sama operacja matematyczna jest prosta: zużycie razy współczynnik równa się emisja. Trudność tkwi w dwóch innych aspektach: jaki konkretnie zakres zużycia należy uwzględnić i która wersja współczynnika emisji odpowiada waszej sytuacji. Pozostała część tego artykułu dotyczy właśnie tego.
Co widnieje na rachunku i co wam trzeba
Roczne rozliczenie elektryczności i gazu zazwyczaj wykazuje całkowite zużycie w okresie rozliczeniowym, rozdzielone na taryfy dzienne i nocne dla elektryczności, a czasami na zużycie wody grzewczej lub gazu do gotowania dla gazu. Dla obliczenia emisji CO2 zsumujecie te pozycje cząstkowe, aby uzyskać jedno roczne zużycie na nośnik energii: całkowitą liczbę kilowatogodzin elektryczności, całkowitą liczbę metrów sześciennych gazu.
Jeśli posiadacie wiele lokalizacji lub wiele przyłączeń, potrzebujecie rachunku dla każdego przyłączenia albo rachunku zbiorczego, w którym dostawca energii rozłoży zużycie na poszczególne adresy. Jeśli brakuje części roku, ponieważ zmieniliście dostawcę, zsumujecie zużycie z obu rachunków, pod warunkiem że okresy się nie nakładają i razem obejmują cały rok.
Gdzie pochodzą oficjalne współczynniki emisji
Współczynniki emisji, które w Holandii są stosowane do takich obliczeń, są ustalane centralnie i corocznie przeglądzane. Mają one datę referencyjną: współczynnik, którego używacie, powinien odpowiadać rokowi, za który składacie raport, a nie rokowi, w którym wykonujecie obliczenie. Jeśli użyjecie współczynnika z niewłaściwego roku, dodawanie może być poprawne, ale punkt wyjścia nie.
Współczynniki różnią się w zależności od nośnika energii i, w przypadku elektryczności, od sposobu jej zakupu. Dla gazu zwykle istnieje jeden współczynnik na metr sześcienny gazu ziemnego. W przypadku elektryczności jest bardziej skomplikowanie, i zasługuje to na osobne wyjaśnienie.
Elektryczność: prąd konwencjonalny, prąd zielony i znaczące rozróżnienie
W przypadku elektryczności ma znaczenie, czy pobieracie prąd bez gwarancji pochodzenia, czy też specjalnie zakupiliście prąd ze źródeł odnawialnych z certyfikatem potwierdzającym jego pochodzenie. Dla prądu konwencjonalnego obowiązuje współczynnik odzwierciedlający średni holenderski mix produkcji. Dla prądu z ważnym certyfikatem może obowiązywać niższy współczynnik, aż do współczynnika zakładającego praktycznie zerową emisję, w zależności od tego, co dokładnie certyfikat obejmuje.
Czy posiadacie certyfikat i co na nim widnieje, zazwyczaj nie wynika z samego rachunku za energię, lecz z osobnej deklaracji waszego dostawcy. Jeśli nie posiadacie tej deklaracji, założeniem jest zwykle współczynnik dla prądu konwencjonalnego, nawet jeśli wasz dostawca w reklamach pozycjonuje się jako zrównoważony.
Gaz i pozostałe nośniki energii
W przypadku gazu ziemnego obliczenie jest bardziej proste: zużycie w metrach sześciennych razy ustalony współczynnik dla gazu ziemnego. Jeśli wasz biznes dysponuje własną flotą pojazdów firmowych lub używacie paliwa do maszyn, obowiązuje ta sama zasada, ale z innymi dokumentami: paragonami za paliwo lub wykazami z karty tankowania zamiast rachunków za energię, oraz osobnym współczynnikiem dla każdego rodzaju paliwa. Ciepło pobierane przez sieć ciepłowniczą funkcjonuje nieco inaczej, ponieważ dostawca zazwyczaj już uwzględnił część wytwarzania.
Oznacza to, że pełny przegląd emisji CO2 z waszego obiektu biznesowego zwykle pochodzi z wielu źródeł jednocześnie: rachunku za gaz i elektryczność, oraz oddzielnych dokumentów dla wszystkiego poza tym. Które pozycje są istotne dla waszej sytuacji, zależy od tego, co faktycznie zużywacie i na jaki formularz odpowiadacie; przegląd tematów dla poszczególnych sytuacji stanowi punkt wyjścia dla tego zagadnienia.
Co możecie zrobić z tą wartością, a czego nie
Wynikiem tej kalkulacji jest oszacowanie na podstawie zużycia, a nie zmierzona emisja. To dokładnie to, o co prosą większość kwestionariuszy i standard VSME: kalkulacja zgodnie z uznawanych metodą, z źródłem, które możesz wskazać. To nie jest audyt i nie jest zapewnienie, a dla tego rodzaju obliczeń MKB nie istnieje również instancja, która je certyfikuje lub zatwierdza.
O ile kalkulacja jest wrażliwa, to na źródło współczynnika i rok, do którego się odnosi. Jeśli ustalony współczynnik zmieni się na następny rok, zmieni się również Twój wynik, mimo że Twoje zużycie nie uległo zmianie. To nie jest błąd w Twojej kalkulacji, ale konsekwencja zaktualizowanego źródła.
Robić samodzielnie lub powierzyć rejestracji
Sama operacja arytmetyczna jest dla większości firm przejrzysta: jedna lub dwie faktury, kilka paragonów paliwa i tabela ze współczynnikami. Praca polega na śledzeniu, który współczynnik dotyczy którego roku, na przechowywaniu dokumentów podstawowych na wypadek, gdyby to samo pytanie powróciło w przyszłym roku, i na utrzymywaniu przeglądu, gdy masz wiele lokalizacji lub źródeł energii.
Na esgia.eu możesz rejestrować te dokumenty zaraz po ich otrzymaniu; platforma łączy Twoje zużycie ze współczynnikiem emisji, który odpowiada właściwej dacie odniesienia, i przechowuje plik, aby następny kwestionariusz wymagał mniej pracy. Jeśli chcesz najpierw sprawdzić, czy jest to istotne dla Twojej firmy, bezpłatna szybka ocena z kilkoma pytaniami daje wstępne wskazanie, a wyjaśnienie źródła informacji pokazuje, jak źródła są przechowywane. Jeśli masz wątpliwości dotyczące konkretnej części Twojej faktury, możesz znaleźć odpowiedź w często zadawanych pytaniach dotyczących plików i liczb być może tam już czeka.