Waarom de bank naar duurzaamheidsgegevens vraagt
Als u bij uw bank een financiering aanvraagt, krijgt u mogelijk naast de gebruikelijke jaarcijfers ook vragen over energieverbruik, brandstofgebruik van uw wagenpark of het aantal medewerkers. Dat is geen nieuwsgierigheid van de accountmanager. Banken vallen zelf onder regels die hen verplichten te rapporteren over de duurzaamheid van hun kredietportefeuille, en die informatie moeten zij ergens vandaan halen. Bij een deel van hun klanten, waaronder mogelijk uw bedrijf, wordt die informatie dus in het financieringsgesprek opgehaald.
Het gaat de bank meestal om twee dingen: een inschatting van het risico dat aan de lening kleeft, en gegevens om aan de eigen toezichthouder te kunnen laten zien hoe de portefeuille ervoor staat. Een bedrijf met een hoog energieverbruik per vierkante meter of een wagenpark op diesel kan voor de bank een ander risicoprofiel hebben dan een vergelijkbaar bedrijf dat al is overgestapt. Dat wordt niet per se afgestraft, maar het wordt wel meegewogen.
Wat er precies gevraagd wordt, verschilt per bank
Er bestaat geen vaste, uniforme vragenlijst die alle banken gebruiken. De ene bank stuurt een kort formulier bij de aanvraag, de andere verwerkt het in een breder gesprek over de bedrijfsvoering. Vaak terugkerende onderwerpen zijn het energieverbruik van het pand of de bedrijfslocatie, het brandstofverbruik van voertuigen, het aantal medewerkers en soms de aanwezigheid van zonnepanelen, isolatie of een energielabel. Sommige banken vragen ook of u al een CO2-uitstoot heeft berekend, zonder dat zij zelf voorschrijven hoe.
Omdat er geen wettelijk vastgelegde grens bestaat voor wat een financier aan zijn klant mag vragen, is de eerder besproken grens voor rapportageplichtige afnemers hier niet één op één van toepassing. Die grens gaat over de ketenbepaling in de richtlijn duurzaamheidsrapportering en raakt de relatie tussen een groot rapportageplichtig bedrijf en zijn leverancier. De relatie tussen bank en kredietnemer is een andere; banken hebben eigen toezichtverplichtingen die om andere gegevens kunnen vragen. Wat wél helpt, is een vaste bron die aangeeft welke standaard breed wordt erkend voor niet-beursgenoteerde MKB-bedrijven, zodat u weet waar de meeste vragen logisch vandaan komen. Op het overzicht van onderwerpen per situatie staat uitgewerkt welke vragen bij welke type afnemer of financier passen.
Wat u het beste kunt aanleveren
Banken zijn doorgaans niet op zoek naar een uitgebreid duurzaamheidsrapport, maar naar een paar concrete cijfers die aansluiten bij wat u al heeft. Een energienota geeft het verbruik in kilowattuur en soms in kubieke meter gas. Brandstofbonnen of een overzicht van de leasemaatschappij geven het brandstofverbruik van het wagenpark. Een uitdraai uit de loonadministratie geeft het aantal medewerkers, wat nodig is om verbruik te herleiden naar een omvang die vergelijkbaar is met andere bedrijven. Deze stukken heeft u meestal al liggen; het werk zit in het overzichtelijk maken, niet in het verzamelen van nieuwe gegevens.
Het is verstandig om bij de bank zelf te vragen in welke vorm zij de cijfers willen ontvangen en of zij een vaste peildatum hanteren. Sommige banken werken met vastgestelde emissiefactoren om verbruik om te rekenen naar CO2-uitstoot; welke factor op welk moment geldt, verandert af en toe. Wie die cijfers eenmaal heeft uitgezocht en vastgelegd, kan ze bij de volgende aanvraag of het jaarlijkse gesprek met de bank opnieuw gebruiken, in plaats van elke keer opnieuw te beginnen. Via de uitleg over waar de cijfers vandaan komen ziet u hoe zo'n dossier wordt opgebouwd uit stukken die u al heeft.
Wat dit niet is
Het aanleveren van deze gegevens aan een bank is geen audit, geen certificering en geen juridisch advies over uw financieringsvoorwaarden. Er bestaat voor deze MKB-cijfers geen erkennende instantie die een keurmerk uitgeeft, ook niet voor esgia en niet voor enige andere aanbieder. Wat u aanlevert, is een eigen verklaring op basis van stukken die u zelf bevestigt. Voor vragen over de voorwaarden van uw specifieke financiering blijft het gesprek met de bank, en eventueel een adviseur, de aangewezen plek.
Wie liever eerst een paar vragen beantwoordt dan meteen een heel dossier opbouwt, kan starten met de gratis quick-scan die in vijf vragen een indicatie geeft. Twijfelt u nog over wat wel en niet bij esgia hoort, dan staat dat overzichtelijk op de pagina met veelgestelde vragen.