esgia.eu

Co zleceniodawca nie może już pytać przedsiębiorstwa budowlanego?

Przepis dotyczący łańcucha dostaw ogranicza pytania, które zleceniodawca może zadawać dotyczące zrównoważonego rozwoju w odniesieniu do używania materiałów i transportu na plac budowy — artykuł ten wyjaśnia, gdzie leży ta granica w praktyce.

Od marca 2026 r. zamawiający w budownictwie nie może żądać od podwykonawcy lub instalatora zatrudniającego tysiąc pracowników lub mniej więcej informacji na temat zrównoważonego rozwoju niż te zawarte w dobrowolnym standardzie Unii Europejskiej dla małych i średnich przedsiębiorstw nie notowanych na giełdzie, VSME. Konkretnie oznacza to: szczegółowe zestawienia dla każdego materiału budowlanego, każdego transportu ciężarówką lub każdego podwykonawcy zazwyczaj wykraczają poza ten standard. To, co mieści się w tym standardzie, zamawiający może oczywiście nadal pytać.

Reguła ta nosi nazwę przepisu dotyczącego łańcucha dostaw i znajduje się w dyrektywie sprawozdawczości zrównoważonego rozwoju. Ideą stojącą za tym jest to, że duże przedsiębiorstwa zobowiązane do sprawozdawczości nie mogą po prostu przerzucać swoich zobowiązań na mniejszych dostawców w ich łańcuchu. W przypadku budownictwa jest to istotne, ponieważ zamawiający — deweloperzy, spółdzielnie mieszkaniowe, duże przedsiębiorstwa budowlane, które zatrudniają podwykonawców — często chcą pytać właśnie o wykorzystanie materiałów i transport, ponieważ to są pozycje, które w największym stopniu wpływają na ich własny wymiar CO2.

Wykorzystanie materiałów: co można i czego nie można pytać

Standard VSME wymaga przeglądu na poziomie ogólnym: zużycie energii, główne strumienie emisji i ogólny obraz tego, gdzie znajduje się największy wpływ w działalności biznesowej. To, czego standard nie wymaga, to analiza cyklu życia materiału po materiale dla każdego stalowego drążka lub każdego metra sześciennego betonu, który jest przetwarzany. Zamawiający, który dla każdego projektu wymaga pełnej analizy cyklu życia dla każdego strumienia materiałów, w praktyce często wymaga więcej niż to, co dla dostawcy tej wielkości jest obowiązkowe.

To samo dotyczy certyfikatów pochodzenia aż do poziomu dostawcy dostawcy dostawcy. Ten rodzaj głębi łańcucha należy do zobowiązań sprawozdawczych dużych przedsiębiorstw samych w sobie, a nie do tego, co mogą wymagać od dostawcy z sektora MŚP. Wykonawca może pytać o to swoich własnych dostawców, jeśli jest to przydatne dla operacyjności biznesu, ale zamawiający nie może tego narzucać jako obowiązek mniejszej stronie łańcucha.

Transport na plac budowy

Również w transporcie granica jest porównywalna. Ogólna ocena zużycia paliwa własnego parku samochodów, oparta na paragonach za paliwo lub ewidencji przebiegu, mieści się w standardzie VSME. Szczegółowe zestawienie dla każdego transportu, każdego kierowcy, każdego stopnia załadunku lub każdej trasy — czasami pytane, aby zasilić własne sprawozdanie zakresu 3 zamawiającego — wykracza poza to, co można wymagać od dostawcy z takim zatrudnieniem.

To rozróżnienie jest dokładnie dlatego, że na pytanie "co to oznacza dla mojej firmy" nie można odpowiedzieć w kategoriach ogólnych: zależy to od dokładnego sformułowania pytania, a nie od samego sektora. Pytanie takie jak "jakie jest szacunkowe zużycie paliwa do transportu na placu budowy" różni się od "podaj emisje CO2 dla każdego transportu, wsparte zewnętrzną weryfikacją". Drugi przykład dodaje wymogi — weryfikacja, poziom szczegółowości — których standard VSME nie stawia.

Jak to oceniać w praktyce

Ponieważ granica różni się dla każdego pytania, pomocne jest przebadanie każdego pytania osobno w stosunku do tego, co VSME faktycznie wymaga, zamiast oceniać całą listę pytań naraz. Niektóre pytania na liście doskonale pasują do standardu, inne go nieznacznie przekraczają — i mogą być pomieszane w jednym dokumencie zamawiającego. kilka pytań, aby zobaczyć, czy dotyka to twojej sytuacji daje pierwszy wgląd w to bez konieczności przeszukiwania całego standardu.

Jeśli pytanie wykracza poza to, co zezwala standard, samo w sobie nie stanowi problemu między Panem/Panią a zleceniodawcą — chodzi przede wszystkim o klarowne przedstawienie tej kwestii. Może Pan/Pani wskazać, że żądane informacje wykraczają poza dobrowolny standard obowiązujący dla przedsiębiorstw Pana/Pani wielkości, i zaproponować to, co rzeczywiście mieści się w ramach tego standardu. Zwykle prowadzi to do bardziej konstruktywnej rozmowy niż pozostawienie pytania bez odpowiedzi. Przegląd tego, jak takie wyjaśnienie może wyglądać, wraz z odnośnikami do źródeł, znajdzie Pan/Pani w sekcji tematy opracowane dla każdej sytuacji.

Co to nie jest

To wyjaśnienie nie stanowi porady prawnej ani oceny konkretnego kwestionariusza. Wymóg dotyczący łańcucha dostaw wynika z dyrektywy w sprawie raportowania zrównoważonego rozwoju, a dokładna jego interpretacja może różnić się w zależności od sytuacji; w przypadku wątpliwości dotyczących konkretnego przypadku warto skonsultować się z prawnikiem lub właściwym organem nadzoru. Sposób, w jaki esgia.eu wykorzystuje standard VSME, dyrektywę i współczynniki emisji jako źródła, opisano w sekcji jak przeprowadza się ocenęoraz najczęściej zadawane pytania dotyczące tego, co wchodzi i nie wchodzi w zakres standardu, znajdują się w sekcji odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania.

Jeśli ma Pan/Pani kwestionariusz od zleceniodawcy, którego nie potrafi Pan/Pani od razu umieścić w kontekście, wklej pytania bezpłatnie do narzędzia oceny wstępnej. Natychmiast zobaczy Pan/Pani, które pytania mają zastosowanie w standardzie VSME, a które mogą go przekraczać — bez konieczności posiadania konta.

Ten artykuł zawiera informacje ogólne i nie stanowi porady prawnej.