ο πελάτης μου δεν δέχεται ότι αρνούμαι να απαντήσω σε ένα ερώτημα

Ένας αγοραστής μπορεί να απορρίψει μια άρνηση, αλλά δεν μπορεί να παρακάμψει το όριο VSME

Εάν ένας αγοραστής δεν αποδέχεται ότι μια ερώτηση παραμένει αναπάντητη, αυτό δεν αλλάζει το ίδιο το θεμέλιο: η πρόβλεψη για την αλυσίδα εφοδιασμού στην οδηγία για την αναφορά βιωσιμότητας θέτει ένα όριο στο τι ένα υπόχρεο προς αναφορά κατάστημα μπορεί να ζητήσει από έναν προμηθευτή με χίλιους εργαζόμενους ή λιγότερους. Η διαφωνία σχετικά με αυτό το όριο είναι κατ' αρχήν μια συζήτηση μεταξύ δύο μερών, όχι αυτόματη νικη για όποιον έχει συντάξει τον κατάλογο ερωτήσεων. Ένας αγοραστής μπορεί πράγματι να διατείνεται ότι οι πληροφορίες είναι απαραίτητες, μπορεί να ζητήσει διευκρίνιση, ή μπορεί να θέσει τη σχέση υπό συζήτηση με άλλους λόγους — αυτή είναι μια επιχειρηματική εκτίμηση, χωριστά από το ερώτημα του κατά πόσον η αρχική ερώτηση χωράει στο VSME.

Στην πράξη, βοηθά να παραμένει η συζήτηση όσο το δυνατόν πιο αντικειμενική: όχι «δεν χρειάζεται να το πω», αλλά μια αναφορά στο πρότυπο στο οποίο στηρίζεται η άρνηση, με μια σύντομη, επαγγελματική εξήγηση του λόγου για τον οποίο οι ζητούμενες πληροφορίες δεν περιλαμβάνονται. Πώς μοιάζει μια τέτοια διατύπωση είναι αναλυτικά παρουσιασμένη σε πώς γράφω καλοκαιρινά ότι δεν θα απαντήσω σε ένα ερώτημα. Εάν ο αγοραστής συνεχίσει να επιμένει, το υποκείμενο σημείο συχνά δεν είναι ο τόνος της απάντησης αλλά το ερώτημα του κατά πόσον η ερώτηση που τέθηκε πραγματικά υπερβαίνει τη βασική ενότητα του VSME — αυτό είναι ακριβώς που μπορεί ο πελάτης μου να κάνει όλες τις ερωτήσεις βιωσιμότητας που θέλει καλύπτει.

Το θεμέλιο αυτού: η πρόβλεψη για την αλυσίδα εφοδιασμού και η βασική ενότητα του VSME

Η πρόβλεψη για την αλυσίδα εφοδιασμού στην Οδηγία (ΕΕ) 2022/2464 περιορίζει το τι ένα υπόχρεο προς αναφορά κατάστημα μπορεί να απαιτήσει από έναν μικρότερο προμηθευτή, χρησιμοποιώντας τη βασική ενότητα VSME του EFRAG ως σημείο αναφοράς για το τι περιλαμβάνεται. Αυτός ο περιορισμός ρυθμίζει τι μπορεί να ζητηθεί — όχι πώς ένας αγοραστής ανταποκρίνεται όταν ένας προμηθευτής το επικαλείται, και όχι τι συμβαίνει εάν τα μέρη διαφωνούν σχετικά με αυτό. Για το τελευταίο δεν υπάρχει, για αυτές τις αναφορές MKB, κάποια αναγνωρισμένη φορέα που να δίδει απόφαση.